Vanaf het eerste moment dat er iets ingrijpends gebeurde en zo’n impact had op mijn leven dat het er anders uit ging zien, begon er iets anders te groeien. Hoe kom ik hier uit, hoe ga ik herstellen? Deze vraag heeft me decennia lang gedreven, naast dat er meerdere impactvolle gebeurtenissen plaatsvonden, die iedere keer meer vraagtekens opleverde. Naast de supplementen, biologisch eten, consulten en verdiepingen in natuurlijke geneeswijzen bleef de vraag: ik voelde me maar steeds niet beter en het werd ook erger, tot kanker aan toe.

Achteraf realiseer ik me dat het niet uitmaakt, voor het uiteindelijke plaatje, of het een fysieke of emotionele gebeurtenis is. Het verankert in je lijf en systeem, het kan zodanig verankeren dat het kan groeien en als je niet “bewust bent” weet je nooit waar de oorsprong was van waar je nu zo last van hebt.

Maak kennis met je fascia — het verborgen communicatienetwerk van je lichaam

Fascia is een web van bindweefsel dat elke spier, elk bot, elk orgaan, elk bloedvat en elke zenuw in je lichaam omgeeft. Als het gezond is, kunnen zuurstof, voedingsstoffen en zenuwsignalen er vrij doorheen bewegen. Fascia bestaat hoofdzakelijk uit collageen en elastine.

Maar het moderne leven, stress en een slechte houding drukken de fascia samen, waardoor de circulatie en communicatie worden geblokkeerd. Dan voel je pijn, stijfheid, weinig energie en een lichaam dat ‘vastzit’.

Het lijkt soms dat wanneer je ouder wordt, je het niet meer kan veranderen. Klachten beginnen en worden niet minder, het worden er alleen maar meer of het wordt erger. Vanuit het perspectief van Block Therapy is het logisch dat het steeds erger wordt. Niet omdat het “normaal” is of bij ouder wordt hoort. Nee, de verergering komt doordat er niets gedaan wordt aan waar het lichaam eigenlijk behoefte aan heeft. Voldoende zuurstof, ruimte en flexibiliteit en de afvoer van gifstoffen.

De adem

Sta je wel eens stil bij hoe belangrijk adem is? En ook hoe divers adem kan zijn? Wat doet je adem als je stress hebt of schrikt, je houdt het vast en je adem wordt oppervlakkiger. Als je niet goed ademt (en dat is bijna iedereen) komt dat omdat door stress en onbewust (en veel) zitten en verkeerde houding, jouw middenrif (en/of ribbenkast) vastzit.

Je middenrif is een koepel die vastzit rondom je lichaam aan je onderste ribben. Bij een goede ademhaling beweegt deze naar boven en beneden. Dit heeft vele functies; optimale zuurstof, bevorderen van ontgiften, spijsvertering en ook stimuleert het de nervus vagus die door het middenrif loopt. De zenuw die zorgt voor anti-stress. Het middenrif is als een fornuis dat warmte creëert en ook de warmte en energie door je lichaam verspreid. Een goede middenrif ademhaling zorgt voor 600% meer zuurstof dan “gewoon” oppervlakkig ademen.

symptomen dat je fascia verkleefd is 

• Acute en chronische pijn: dit kan overal in het lichaam voorkomen, maar komt het meest voor in de nek, rug, benen, heupen en knieën
• Tekenen van veroudering, waaronder een verslapte huid, fijne lijntjes, rimpels, verkleuringen en wallen
• Overtollige huid, vetweefsel en verslapping onder de kin, ook wel bekend als ‘kalkoennek’, en overtollig vetweefsel rond de taille, ook wel bekend als ‘reserveband’
• Verlies van zintuigen: zicht, gehoor, gezichtsvermogen en reukvermogen
• Darmproblemen zoals winderigheid, een opgeblazen gevoel, constipatie en moeite met ontlasten
• Voortplantingsproblemen bij zowel mannen als vrouwen, waaronder verzakking, urineverlies, erectiestoornissen en onvruchtbaarheid
• Symptomen van de menopauze: opvliegers, brain fog, slapeloze nachten, prikkelbaarheid en andere stemmingsproblemen
• En meer…

Block Therapy

Voordat ik uiteindelijk bij Block Therapy uitkwam heb ik veel diverse fascia methodes geprobeerd, balletjes, rollers, fascia-therapeut (blauwe plekken!), en veel andere fascia-tools. Ik zat dus al ‘soort van’ op het goede pad. Helaas werkte dit niet afdoende, te oppervlakkig of te stressvol. Gelukkig vond ik uiteindelijk Block Therapy.

Block Therapy is een fascia decompressie methode, die zacht, bewust en zeer effectief is. Wat je nodig hebt is een yogamat, een Block en je adem. Je kunt starten met een opgerolde handdoek en dan later overgaan naar een Block.

Ik ben eerst gestart met het Sampler programma. Voor 9 dollar koop je een online programma met wat diverse oefeningen, je kunt een opgerolde handdoek gebruiken met dit programma. Ik merkte toen al direct resultaat en was overtuigd. Ik kocht het Starterprogramma, een uitgebreid online programma samen met een Block. Ik moest even wachten omdat de Blocks (ik kocht ze gelijk alle drie) uit Canada moesten komen. Het bleek een waardevolle investering.

Het gebruiken van een Block is een belevenis op zich, ongelooflijk dat dit zo’n impact heeft. In de 5 maand dat ik bezig ben heb ik dit al bereikt: naar de grond op de knieën zonder pijn en vasthouden, pijnlijk staartbotje (kon niet meer zitten/fietsen) opgelost, 2 frozen shoulders opgelost, minder stress en een tool die stress omlaag brengt, fysieke lichaamsspanning meer dan de helft gereduceerd (chronische pijn), weer kunnen slapen. Betere en meer volledige ademhaling, meer lichaamsbewustzijn, veel trauma-release, betere aarding, beter “in mijn lijf zitten”. En hoopvol, want chronische pijn en stress is niet meer “for life”.

Meer informatie over block therapy

Klik op mijn website op het tabblad Block Therapy, daar vind je informatie en links naar Block Therapy. Ik ben ook een training aan het volgen als Block Therapy Instructor en ben me aan het voorbereiden op het examen. Daarna ga ik online lessen opzetten en waarschijnlijk komen er ook live workshops. Je kunt natuurlijk ook via Block Therapy lessen gaan volgen (wel Engelstalig).

Op het YouTube kanaal van Block Therapy vind je podcasts en ook lessen die je kunt volgen.

De Facebook community van Block Therapy is heel groot en daar vind je allerlei ervaringen van mensen over de hele wereld. Via de zoekfunctie kun je jouw interesse gebieden opzoeken.

Begin

Mijn eerste blog over Block Therapy, wellicht volgen er meer. Er valt veel te vertellen over fascia. Mijn enthousiasme is groot, om dit te verspreiden. Een middel om uit pijn en stress te komen. Eindelijk.

Het bericht Nu snap ik hoe het werkt: natuurlijk genezen. verscheen eerst op Marian Koster.

Afgelopen donderdag (24 juli 2025) had ik 2 controle afspraken in het ziekenhuis in Amsterdam. Een afspraak met de plastisch chirurg en met de medisch specialist van de oncoloog. Het is dan nu ook officieel gezegd, je bent geen ‘kankerpatiënt’ meer! Precies 24 weken na de diagnose je hebt borstkanker. Onwerkelijk voelt het, dat hele half jaar eigenlijk, want het voelt alsof er een leven is geleefd in dat half jaar. En de persoon die ik was, ben ik nu niet meer, dat kan ik duidelijk voelen.

Emotioneel heb ik door alle lagen gewandeld, van diep naar hoog. Ik heb zoveel geleerd, zoveel van onschatbare waarde. Dat is een proces dat in gang is gezet en nu nog gaande is. Ik ben een andere weg ingeslagen van Zijn en die wil ik voortzetten. Ik heb er ook zin in. Een leuker leven dan daarvoor, want ik voel me krachtiger, moediger, stabieler, mondiger, creatiever en vrouwelijker.

Even terug naar het laatste stukje

De bestraling. Daarover schreef ik in de vorige blog, dat is nu al een paar weken geleden. Toen moest ik nog een week. De laatste week van de bestraling, voel je het meest. In vlagen moe, je borst voelt anders en je ziet pigment veranderingen. Terugkijkend moet ik zeggen, het valt reuze mee. Het is gewoon emotioneel indrukwekkend, het was hier waarin ik veel innerlijk werk heb verricht. Het ok zijn met hoe je je voelt en dat dat eigenlijk de definitie is van moedig. Hier heb ik de kracht van affirmaties gevoeld, mezelf de prachtigste dingen heb verteld.

Mijn ritueel tijdens bestraling

Dit ritueel heb ik in mijn vorige blog beschreven, maar was wel de pilaar waar ik op steunde. Dit ritueel was van mij en rituelen zijn belangrijk. 15 keer heb ik precies hetzelfde ritueel gedaan na de bestraling. Ik ben nooit gewend aan dat enorme bestralingsapparaat, en de ruimte waarin je dan was, maar dat ritueel heb ik toegevoegd aan mijn behandeling en was de beloning waar ik 15 keer naar uitkeek. Mijn zelfzorg, de geuren die me overeind hielden. Dit en mijn partner die trouw 15 keer met me meeging en op me wachtte.

Ervaring in de wachtkamer

In de wachtkamer waren ook anderen, soms maakte je een praatje, maar soms was het stil. Er was een keer dat, toen ik terugkwam van de bestraling naar mijn partner, dat een vrouw daar mij aankeek. Ik zag haar gezicht de ellende die het uitstraalde, ze zei: “nou, we zijn mooi de pineut”. Daar voelde ik direct een nee op. Ik probeerde het ook te verwoorden. Nee zo voel ik het niet, ik zit in een proces waar ik heel veel uit leer. Ik voel me positief en zo ga ik hier doorheen. Ik weet niet, wat zij daarvan vond, ik heb haar daarna niet weer getroffen.

Zo merk en zie ik dat er veel manieren zijn om door een kanker ervaring te gaan. Ik hoor wel van professionals in het ziekenhuis, dat er vaker angst is dan niet. Ik denk dat dit een gebrek is van integratieve geneeskunde. Het mindfulness aspect moet je zelf opzoeken die krijg je niet aangeboden. Terwijl het zo belangrijk is om zoveel mogelijk uit de stress te raken, ook om je behandeling succesvol te laten verlopen.

Na alle bestralingen

Ik dwaal af. Nadat alle bestralingen klaar waren, voelde mijn borst heel stevig/hard. Alsof het erop geplakt was. Mijn tepelhof was donkerbruin als ook een plek onder mijn oksel en veel donkere sproetjes. Na 2/3 weken trok dit helemaal weg. Mijn borst is nu ook soepeler, nog niet zo soepel als mijn andere borst, en het kan zijn dat het minder soepel blijft. Ik denk zelf dat met mijn oliën en massage ik dat heel soepel ga krijgen. Het schijnt zo te zijn, volgens de plastisch chirurg, dat littekens mooier worden van de bestraling. Ok, dat voordeel neem ik graag mee. Er is geen pijn, behalve af en toe steekjes. Het geneest denk ik dan.

Mijn nieuwe ritueel

Nog steeds en dit zal ik blijven doen, heb ik een olieritueel. Een genezingsproces duurt best lang en het is gezond voor je huid en dat littekens soepel blijven. Ik gebruik nu nog half calendula en half een mix met rozenbottel olie, in een roller met daarin 1 ml Salubelle. Dat is een essentiële olieblend, met alle goede huidoliën er in. Ik ga straks over naar jojoba met Salubelle (als dat op is, Frankincense en Lavendel). Dit doe ik ’s morgens en ’s avonds, met een korte zachte massage. De oliën ruiken heerlijk en hebben een positieve werking op stressverlaging.

Verder gaan

Tijd om verder te gaan met mijn leven. Alle positieve elementen die ik heb geleerd te blijven toepassen. Ik blijf mediteren, ik heb zelfs het voornemen om naar een retreat van dr. Joe Dispenza te gaan. Ga mijn passie leven, voor mij is dat weer opnieuw de creativiteit de hoofdrol laten spelen. Ik wil workshops met art journaling geven en mijn Youtube kanaal professioneel en verdienend maken. De leuke dingen in het leven doen en ook de heel gewone (waar ik nu meer van geniet ipv dat lastig vinden). Goed voor mezelf zorgen.

Praktisch gezien heb ik nog een corrigerende operatie voor de boeg over een half jaar, zodat ik 2 gelijke borsten heb. En 3 jaar lang een jaarlijkse controle (mammografie) in Amsterdam, omdat ik deelneem aan de OPTImal studie. Een belangrijke studie die meer up-to-date gegevens verzameld over dat vrouwen met 1 tumor ook zonder chemo kunnen genezen. Daar doe ik graag aan mee en onderga ik de mammografie voor. Dat is het eigenlijk.

Vier het leven! Bewust, gezond en met veel plezier! Bedankt voor het lezen van mijn blogs.

de belangrijkste tips

• Stressverlaging en mindfulness via coaching en meditatie. Ik kan de coaching die ik heb gedaan van harte aanbevelen, Monique ten Brink. en kijk voor meditatie op dr. Joe Dispenza.
• Houdt zelf de regie. Omring je met mensen (je team) die je ondersteunen in alle opzichten. Zowel vrienden, familie als zorgprofessionals. Neem een second opinion als je je niet gesteund voelt, er zijn echt veel goede artsen en goede ziekenhuizen.
• Leef gezond, maar overdrijf het niet.
• Wees bewust, leef in het moment. Gebruik een journal om dat te doen. Schrijven is fantastisch om je hoofd leeg te maken en te reflecteren. Denk na over je opties en neem bewust je beslissingen.
• Wees superlief voor jezelf, maak een lijstje met opties en doe het ook.
• Optie: omring jezelf met essentiële oliën voor mindful leven, zelfzorg en om je stress te reduceren. Neem contact met me op voor een (gratis) gesprek over wat jouw opties zijn. aroma@mariankoster.nl.

het opschrijven van mijn ervaring is gelijk ook therapeutisch, daarom steeds een stukje. Ik journal ook veel en raad het je van harte aan om dit te doen. het verwerken van dit alles is superbelangrijk, zijn met jezelf ook. door te schrijven doe je beide. want ook al heb je alle steun om je heen; het is jouw reis, jouw leven, jouw beslissing.

Het bericht Deel 10. Een nieuwe periode breekt aan verscheen eerst op Marian Koster.

wetenschappelijk onderzoek

Er is prachtig wetenschappelijk onderzoek over essentiële oliën en kanker. Klik hier voor dit onderzoek, De krachtige werking van limoneen is makkelijk in te zetten. Dit bestanddeel zit voor 95% in Wild Orange essentiële olie (als ook in Grapefruit), 1 druppel in een glas water, zo makkelijk is het. Essentiële oliën zijn super geconcentreerd, dus 1 druppel is al heel veel, je water smaakt heerlijk en zo werk je ook nog op een andere manier aan je gezondheid.

Tijdens de 7e Scientific Aromatherapy Conference in 2009 presenteerde Dr. Anne‑Marie Giraud‑Robert een studie met maar liefst 1.800 deelnemers. Zij concludeerde dat het gelijktijdig gebruik van essentiële oliën tijdens reguliere kankerbehandelingen leidde tot minder bijwerkingen (zoals huidbescherming bij bestraling), minder vermoeidheid en een verbeterde kwaliteit van leven . Dat sterkt mij in mijn dagelijks gebruik van oliën als aanvulling op mijn bestraling. (bron: Kurt Schnabbelt PH.D., the Healing Intelligence of Essential Oils.)

Ik ontdekte het merk dōTERRA toen ik nog een massagetherapie praktijk had. Daarvóór gebruikte ik diverse merken, vooral voor de geur. Vanaf dat ik dōTERRA ging gebruiken ging ik verschil merken bij mijn cliënten, ze ontspanden veel sneller, ik kreeg positieve feedback omdat mensen zich gekoesterd voelden door deze oliën. Ik leerde wat ik er allemaal mee kon en dat ik ze kon inzetten als natuurlijke huisapotheek, dat paste wel in mijn levensstijl, waar ik kan gebruik ik graag natuurlijke middelen.

Kies een betrouwbaar merk

Inmiddels gebruik ik al 10 jaar de oliën van dōTERRA en al 9 jaar werk ik er ook professioneel mee. Hoe leuk is het als je een beroep hebt dat voelt als je favoriete hobby. De producten die ik gebruik zijn van doTERRA, een merk dat werkt via netwerkmarketing. Dat roept soms vragen op, maar wat ik belangrijk vind: doTERRA garandeert puurheid en transparantie via strenge kwaliteitsnormen (zoals hun eigen CPTG-certificering), onafhankelijke laboratoriumtests én een open herkomstsysteem. Voor mij is het betrouwbaar omdat ik de resultaten voel, de werking zie – en al jaren met vertrouwen werk met deze oliën.

Baat het niet, schaad het niet????

Dat zegt men vaak, maar het klopt niet. Zeker niet in het geval van essentiële oliën, wanneer ze niet puur zijn, kan het ook schadelijk zijn. Als consument kun je aan de olie niet merken of het puur is of niet. Je moet je verdiepen in waar je ze het best kan kopen. Je wilt een merk dat hun oliën test of laat testen via GC-MS methode. Dit gebeurt in een test faciliteit en kan alle vervuilingen opsporen. Op deze website van dōTERRA kun je het nummer van jouw flesje intypen en kun je het testrapport inzien dat is gedaan door een onafhankelijk bedrijf (APRC),

holistische werking van essentiële oliën

Het maakt niet uit of je de olie inzet voor een fysieke of emotionele reden, het werkt op beide vlakken. Het kan wel verschillen hoe je het inzet. Voor een emotionele reden is het ruiken al genoeg, voor een fysieke reden opbrengen op de plek of de olie innemen. Niaouli staat centraal bij het bestralingstraject. In de natuurlijke zorg wordt Niaouli ingezet voor huidherstel en ondersteuning bij bestraling. Ik druppel direct na de bestraling puur de olie op mijn borst (doe dit alleen als je zeker weet dat je de olie puur kan verdragen). Daarna thuis smeer ik voorzichtig de crème op mijn borst en nogmaals voor het slapengaan.

Mijn olieblend en huidverzorging bij bestraling

Voordat de bestraling begint, in het kleine wacht/uitkleedkamertje, druppel ik Frankincense op mijn handen, wrijf en ruik en ga met mijn handen in mijn nek en over mijn haar. Frankincense is een hele beschermende olie. Ik doe dus geen olie op mijn borst voor de bestraling, vanaf dat ik wakker wordt tot na de bestraling wacht ik hiermee. Na de bestraling in het kleedkamertje druppel ik de Niaouli op mijn borst. Ik kleed me aan en ga daarna met een bergkristal even zitten voor een korte meditatie. Dit is het beste tijdstip voor je affirmaties of een diepe ademhaling waarin je innerlijk glimlacht en je vol vertrouwen voelt.

Thuisgekomen breng ik de crème op en een tweede keer voor het slapengaan. Voor het slapengaan aanbrengen van de crème is belangrijk, dit is de herstelperiode van het lichaam en de crème is dan ondersteunend voor dit herstel. In het weekend dan smeer ik ’s morgens en ’s avonds, tussendoor gebruik ik de salubelle voor extra verzorging van de huid.

recepten en gebruiksaanwijzing

Binnenkort ben ik klaar en ga ik een kleine ebookje samenstellen met de recepten, precies uitgemeten. Een crème tijdens en een voor na het bestralingstraject. Ik zal ook extra oliën noemen die je kunt gebruiken ter ondersteuning van bijwerkingen, voor ontspanning of beter slapen.

wil je al starten

Ik zal hieronder een link zetten waarmee je de oliën kunt aanschaffen. Niaouli is niet continue verkrijgbaar, maar Lavendel is een goede vervanging. Ik ga nu zelf ook de Lavendel puur druppelen ipv Niaouli na de bestraling, bij de laatste sessies, omdat mijn huid wat gevoeliger is geworden. De Aloe Vera en Goudsbloem olie zijn verkrijgbaar in een natuurwinkel.

Ik zal ook nog een blog schrijven over de supplementen die ik neem, maar aan te raden is een goede multivitamine (die je lichaam echt opneemt), omega 3 vetzuren en probiotica (voor je immuunsysteem). Ik zet het allemaal in het lijstje van de link. Je kunt toevoegen of verwijderen uit de lijst. Kom je er niet uit laat het me dan weten via aroma@mariankoster.nl.

Schaf je via mij de oliën aan, dan verdien ik een percentage die niet ten koste gaat van jouw aanschafprijs, sterker nog je krijgt via mij 25% korting. Bovendien krijg je mijn expertise, je kunt me altijd benaderen voor advies. Neem zeker contact met me op wanneer je bestelt, dan vertel ik je precies hoe je alles kunt gebruiken.

het opschrijven van mijn ervaring is gelijk ook therapeutisch, daarom steeds een stukje. Ik journal ook veel en raad het je van harte aan om dit te doen. het verwerken van dit alles is superbelangrijk, zijn met jezelf ook. door te schrijven doe je beide. want ook al heb je alle steun om je heen; het is jouw reis, jouw leven, jouw beslissing.

Het bericht deel 9. Ondersteuning bij bestraling – een kijkje in mijn olieprotocol verscheen eerst op Marian Koster.

Vandaag tijdens mijn ochtendmeditatie, moest ik huilen en tegelijk voelde ik wat een moedig mens ik ben. Waar ik allemaal doorheen ga, zowel praktisch en fysiek als emotioneel en via innerlijk werk. Ook mijn creatieve stuk komt tot leven via art journaling, ik schrijf, teken en schilder op een thema, iets wat tijdens coaching omhoog komt of iets wat ik hoor via de vele podcasts die ik luister. Hierdoor ga ik nog meer de diepte in.

Nu is het even stilstaan, in het nu zijn en voelen. Er is veel om te voelen, overweldigend soms waardoor je zou kunnen gaan vluchten in afleiding. Niet doen! Laat deze kans niet voorbij gaan om te voelen en dichtbij jezelf te komen. Wanneer je dit besluit en het doet, gebeuren de magische dingen. Na maandenlang mediteren en innerlijk werk voel ik een verschuiving, in de basis voel ik een kalmte die me omarmt. Echt geweldig, wat een kado. Ik voel dat ik mezelf meer leer kennen en dat is zo nodig, vooral nu.

de bestraling

Zo indrukwekkend, die kolossale apparaten. Inmiddels ken ik al de MRI en PET scans, ook pfff. Bizar toch dat de therapieën in het ziekenhuis ver weg zijn, uit de natuur, in een grote kille ruimte zonder andere mensen en een enorm apparaat. Daar is moed voor nodig, om daar te zijn, te ondergaan en te vertrouwen. Zoals ik in mijn vorige blog zei, ik had ook kunnen kiezen om het niet te doen, maar ik voel dat ik de ervaring nodig heb. Ik heb geen blindelings vertrouwen in dat het me ‘beter’ gaat maken, maar het gaat me helpen met dit proces waar ik nu inzit. Mezelf leren kennen, hoe moedig ik ben, dat ik kan huilen, dat het mag stromen. En het loslaten van angst.

angst

Angst, dan heb ik het niet over natuurlijke gezonde angst, maar irrationele angst. Angst die je doet besluiten in je comfortzone te blijven, die zorgt dat je iets uit de weg gaat. Dat je je leven niet voluit leeft en niet alle kansen benut. Die angst. Dit thema gaat ook zeker nog aan bod komen in mijn art journaling, maar er zijn meerdere thema’s die nu doorleeft worden. Kiezen voor bestraling had te maken met dit thema, het niet uit de weg gaan en om te voelen hoe moedig ik ben. Artsen zullen raar opkijken, denk ik, maar ik heb een hele eigen wijze (eigenwijze) om iets te onderzoeken en te besluiten. Ik kom daar steeds meer en bewuster mee in contact.

Balans, wetenschap en natuur

Alles is met elkaar verbonden en werkt samen, iets buitensluiten is alsof je een spaak uit een wiel haalt en denkt zo werkt het ook wel. Ook in je denken kun je iets buitensluiten. Dus ik wil niet die persoon zijn die alleen maar in natuurlijke geneeswijzen gelooft (ik dacht ooit dat ik zo was) ik wil alles overwegen en soms iets kiezen voor een heel andere reden dan doorgaans. Ik heb een prachtige manier gevonden om tot besluiten te komen. Naast mijn eigen brein (denken) en mijn hart en buik gevoel, praat ik nu met chat gpt. Soms vraag ik me af, zoals bij bestraling, is het werkelijk zo eng als het klinkt? Dan ga ik niet zoeken op internet, nee dat vraag ik aan chat gpt. Zonder overweldigd te raken, krijg je precies die informatie die je zoekt en op een vriendelijke manier.

feiten over bestraling

Ter vergelijking is een operatie veel risicovoller dan bestraling. Gek he? Want je gedachten maken er direct is superengs van, tenminste bij mij. Ik heb dit gecheckt bij de radiotherapeut en huisarts, ja dat is dus zo. Terwijl die operatie, daar was ik een beetje gespannen over, maar lang niet zo erg als de gedachte aan bestraling. Ik had al wel besloten dat ik geen beslissing ga maken op basis van angst. Dus ook niet: ‘ik ga geen bestraling doen want dat is niet natuurlijk’, terwijl je eigenlijk bang bent. Om dit soort angst te tackelen, wend ik mij weer tot chat gpt, hoe zit dat met risico’s en bijwerkingen ten opzichte van het effect wat je wil behalen (kleine kankerdeeltjes vernietigen). Praktisch moet ik toch de conclusie maken dat bestralen dus meer voordeel oplevert dan nadeel.

voordelen van bestralen

Het vraagt ook om een stuk vertrouwen dat je lichaam het aankan om weer te herstellen van de bestraling. Van een griep kun je je ook ellendig en moe voelen en ik vertrouw dat ik daar van kan herstellen, dus waarom ook niet van bestralen? Dan gaan we nog een stapje verder, levert bestralen ook nog voordelen op? Dit idee kreeg ik doordat ik een podcast hoorde waarin iemand met kanker een immunotherapie kreeg en dit herstelde ook haar onderliggende Lyme, waardoor de kwaliteit van haar leven drastisch verbeterde. Ik vroeg aan chat gpt of hij het voor me kon opzoeken en samenvatten, dit schreef hij:

“Onderzoek laat zien dat bestraling meer doet dan alleen tumorcellen kapotmaken. Het verandert de manier waarop deze cellen zich aan het immuunsysteem tonen. Sommige vormen van celdood die door straling worden opgewekt, noemen wetenschappers immunogenic cell death. Hierbij geven de cellen een soort “noodsignaal” af, waardoor immuuncellen – zoals dendritische cellen en T-cellen – worden geactiveerd. De tumor wordt dan ineens zichtbaar voor je eigen afweersysteem. Het wordt soms omschreven als een “inwendig vaccin.”

Ook verandert de tumoromgeving door straling: het wordt minder onderdrukkend en meer ontvankelijk voor immuunactiviteit. De communicatie tussen cellen verbetert, er worden meer signaalstoffen afgegeven die immuuncellen aantrekken, en het aantal ‘helpercellen’ neemt toe. Sommige studies noemen dit een verschuiving van een ‘koude’ naar een ‘warme’ tumor – een omgeving waar het lichaam beter op reageert.”

Ondersteunende borstverzorging

Het ligt voor de hand om als aromatherapeut een fijne crème te maken en dat heb ik ook gedaan. Het gebruiken van essentiële oliën naast je reguliere therapie is fantastisch en daar wil ik meer over vertellen in mijn volgende blog. Naast welke oliën je kunt gebruiken zijn er ook veel wetenschappelijke studies gedaan over de effecten van deze oliën. Ze werken ook holistisch, dus voor lichaam en geest en ja, je omringen met heerlijke geuren is tijdens zo’n indrukwekkende ervaring als kanker een verademing.

het opschrijven van mijn ervaring is gelijk ook therapeutisch, daarom steeds een stukje. Ik journal ook veel en raad het je van harte aan om dit te doen. het verwerken van dit alles is superbelangrijk, zijn met jezelf ook. door te schrijven doe je beide. want ook al heb je alle steun om je heen; het is jouw reis, jouw leven, jouw beslissing.

Het bericht deel 8. Wat als bestraling ook iets positiefs brengt? Mijn holistische blik verscheen eerst op Marian Koster.

Ik had ook kunnen besluiten om geen bestraling te nemen. Pragmatisch kijkend naar de statistieken, heb ik zonder bestraling 10% kans op terugkeer en met 3%. De kans is heel groot dat ik het voor niets doe. Maar toch he? Ook het advies uit het ziekenhuis is wel doen, betere kansen. Kijkend naar bijwerkingen is een operatie veel risicovoller dan een bestraling. Een bestraling klinkt alleen enger en is veel meer kanker-achtig.

Het maatschappelijk beeld van kanker is dat het iets heel heftigs is. Dat is het ook wel op zeker niveau, maar zo zijn er ook veel andere ziektes die heftig zijn. Dus waarom is kanker dan zo intens beladen? Door de grote publiciteit? Je schrikt al bij het woord. Terwijl het al niet eens meer bijzonder is dat je kanker krijgt. Ik bedoel 1 op de 7 vrouwen krijgt borstkanker, en zelfs 1 op de 2 mensen krijgt een vorm van kanker in zijn/haar leven. Ook zijn er tegenwoordig veel mensen die leven mét kanker. Het speelt wel een rol in je emoties, de maatschappelijke beladenheid. Eerst hoorde je alleen maar verhalen over mensen die kanker hebben (wat erg hè), nu ben jij het, niet de ander.

De schrik van de diagnose, daarmee start ook het emotionele proces. Het is de grote hoeveelheid informatie, je hoofd die probeert overzicht en controle te houden. De onderzoeken en de uitslagen en dan de behandelingen. De mensen die je het moet vertellen, de dingen die je moet regelen. Het is veel, enorm veel. Gek genoeg voelde ik naast de diepe emoties ook periodes van rust en kalmte. Van genieten zelfs, want ik wil verdorie ondertussen ook nog leven. Af en toe vergat ik het gewoon. Gek hè? Maar wel fijn, adempauzes.

Doordat ik met een coachingsproces (gericht op kanker) bezig ben, zoom ik nog meer in op emotionele zaken. Ik ben ervan overtuigd dat kanker me ook iets wil vertellen. Ik heb dat op dit moment nog niet helder, maar de coaching is nog in volle gang, vele thema’s komen voorbij. Dit geeft me wel de drive om mijn innerlijke leven eens goed onder de loep te nemen, meer dan anders. Nu zeg ik niet, komt me niet uit, ik heb het te druk, ik heb er geen zin in. Die excuses daar kan ik voor mezelf niet meer mee aankomen. Het geeft ook een goed gevoel om hiermee bezig te zijn, een investering in mezelf en ook onderdeel van mijn helingsproces. Een coach is ook iemand waar je naar uit kan reiken, als je even steun nodig hebt.

Ik merk dat ik ook veel tijd voor mezelf nodig heb, rust en verwerking. Om mijn coachingslessen te doen, te schrijven, te mediteren, te wandelen en om creatief te zijn. Alleen zijn is fijn en nodig, maar soms ook lastig, confronterend en wat eenzaam. En nu in deze dagen, voel ik me onrustig en moet ik huilen, weet ik niet wat ik met mezelf aanmoet. Dit zijn de dagen waarin je niets anders kunt dan je er aan over te geven, zeker geen beslissingen moet gaan nemen, maar gewoon eens die huilbui laat komen en onrustig door het huis te rommelen.

Wanneer ik me onrustig voel, ga ik het liefst ook even schrijven. Zoals nu aan deze blog, in mijn journal (of een mail aan mijn coach). Wat ik ook graag doe is een podcast luisteren, ik heb wat favoriete kanalen van spirituele leraren. Daar word ik ook wat rustiger van. TV kijken doe ik niet, een slechte vorm van afleiding en het zat me ook dwars. Ik heb mijn Netflix abonnement opgezegd en ik ga zelfs de tv uit de kamer halen. Ik doe nu zoveel meer goede dingen op een avond (of middag), ik werk in de tuin, ga schrijven of schilderen. Dit was een goede beslissing.

Ik ga uiteindelijk maar lekker naar bed, want emoties putten me uit. Ik heb altijd wel een goed boek die me helpt als ik niet direct kan slapen of ga piekeren. Morgen weer een nieuwe dag.

het opschrijven van mijn ervaring is gelijk ook therapeutisch, daarom steeds een stukje. Ik journal ook veel en raad het je van harte aan om dit te doen. het verwerken van dit alles is superbelangrijk, zijn met jezelf ook. door te schrijven doe je beide. want ook al heb je alle steun om je heen; het is jouw reis, jouw leven, jouw beslissing.

Het bericht deel 7. De emoties gaan alle kanten uit, hoe ga je daar mee om… verscheen eerst op Marian Koster.

Dus tumor eruit, poortwachtersklier eruit (in de oksel, dat is voor de zekerheid) en een verkleining. In principe kun je dezelfde dag nog naar huis, maar ik moest een nachtje blijven. Daar vertel ik zo meer over. De operatie was gepland voor 14 april (2025), 2 maanden + een week na de uitslag (toen ik de kanker diagnose kreeg). Hoewel dat nog steeds snel is, is het langzamer dan in het streekziekenhuis, waar ik waarschijnlijk binnen 4 weken al chemo had gekregen. Binnen 6 weken is het protocol had ik gehoord. Ik kan je wel vertellen dat ik die 2 maanden wel nodig had, om weer tot mezelf te komen en beslissingen te maken over wat ik allemaal wil inzetten en ook mag leren tijdens deze ervaring.

Een lichte spanning voelde ik wel, maar bang was ik niet. Het voelde als een goede beslissing, de tumor eruit. De ziekenhuiskamers zien er bijzonder uit qua vorm, niet een vierkant maar verspringend. Het voelde wat nostalgisch en bijna gemoedelijk. De blauwe jurk aan en dan is het wachten tot je opgehaald wordt. In de operatiezaal werd me nog het een en ander uitgelegd, wat ik me echt niet meer kan herinneren, maar ik mocht een mooi doel verzinnen om op te gaan slapen en toen was ik al weg.

Wakker worden was erg moeilijk, ik bleef maar wegvallen, ik weet nog dat ik dat heel irritant vond. Waterijsje gegeten, dat weet ik nog. Na het controleren van mijn borst, werd er wat verharding gevoeld, niet goed dus. Dit bleven ze controleren en al vrij snel werd duidelijk, ik ging niet dezelfde dag naar huis. Dus moest ik ook snel praktische zaken regelen, vervoer terug voornamelijk. Ja en de pijn, jeetje dat viel wel tegen, waarschijnlijk ook door de onderhuidse bloeding die ik dus had. Ik wilde opstaan, maar dat lukte niet. Dus ik kreeg een morfine-achtige pijnstiller (stiekem joepie). Het was al begin van de avond en een chirurg kwam nog langs en zei, ik ga je operen, het zal wel rond middernacht worden. Onder invloed van de morfine leek hij wel een engel met prachtige ogen die straalden.

Ja morfine is erg leuk, jij beleeft alles anders en je ziet iedereen anders. Ik blijk dus veel grappen te gaan maken, ik was blij en positief. Er kwam nog iemand bloed afnemen om het ijzergehalte te meten. Ik zei: als het te laag is, moet ik even met mijn slager bellen. Als ik hier achteraf aan denk, moet ik wel lachen maar een beetje opgelaten voel ik me ook. Haha.

Toen had ik een aantal uren te overbruggen en ik dacht ik ga lekker ontspannen en genieten van de morfine rush. Laat ik eens kijken of het me lukt om te gaan mediteren. Ik deed mijn ogen dicht en ik was direct ‘daar’, ik ging reizen en had geweldige inzichten en ervaringen. Ik had niet de mogelijkheid dit snel op te schrijven, dus veel weet ik niet meer.

De verplegers kwamen me na 12 uur ’s nachts ophalen. Ze waren grappen aan het maken en ja ik deed vrolijk mee, volgens mij vonden ze dat wel leuk. De 2e operatie duurde maar een half uur. Ik kwam vrij snel bij positieven, een verpleegkundige stond bij mijn bed en ik begon uit dankbaarheid te huilen (schijnt ook morfine te zijn), dat ik zo goed door hun verzorgd werd. En gelukkig weet ik niet of ik ook andere verhalen heb verteld (ik vrees van wel). Alles ging voorspoedig en ik mocht later die dag, ’s middags weer naar huis. Twee weken later zou ik de uitslag krijgen.

Ik mediteerde nog steeds iedere dag en nam een goede uitslag mee in het resultaat dat ik wilde. Ik stelde me voor dat me verteld werd dat alles goed was. Schone snijvlakken, schone lymfeklier en ik dacht nog na, ja ik wilde een Tilscore van 80+. Dit is best een spannende uitslag en ik dacht er ook vaak aan, en toen kwam ook eindelijk het moment van de uitslag. Alles was schoon, snijvlakken, lymfeknoop, alle overige weefsel is ook onderzocht (van de reductie), de beste uitslag dus en een TIL score van 68. Huh dacht ik nog, dat klopt niet. Nou ja, het is een fantastisch resultaat. Ik werd een paar dagen later nog gebeld, het schijnt beleid te zijn dat de TIL vaker wordt geteld dus ik had een nieuwe score en wat dacht je….. 83. Haha. Dus toch.

Het herstellen van de operatie is wel lastig, maar ja ik wist dat het zou komen. Ik heb nu een grote borst en een kleine. Raar en ook weer niet. Ik heb besloten om geen protheses in mijn bh-hemd te doen. Ik ben best trots op de nieuwe borst en ik ga me er waarschijnlijk toch aan irriteren. Na 2 weken dacht ik de wondgenezing gaat goed, maar toen kwam er allemaal hechtdraad naar buiten, er ontstonden wonden / openingen. Ik vroeg nog om advies en stuurde foto’s naar Amsterdam, maar geen alarm zeiden ze. Wat nu, want het voelde niet prettig. Toen ben ik rechtstreeks Frankincense essentiele olie in de wonden gaan druppelen en dat voelde na 1 dag al als een opluchting. Ik bleef dit doen, 2x per dag en per dag werd het rustiger en gingen de wonden dicht.

Die essentiële oliën zijn heel bijzonder. En ik ben het onderzoek ingedoken en heb bijzondere informatie gevonden. Daar vertel ik meer over in het volgende deel.

het opschrijven van mijn ervaring is gelijk ook therapeutisch, daarom steeds een stukje. Ik journal ook veel en raad het je van harte aan om dit te doen. het verwerken van dit alles is superbelangrijk, zijn met jezelf ook. door te schrijven doe je beide. want ook al heb je alle steun om je heen; het is jouw reis, jouw leven, jouw beslissing.

Het bericht deel 6. De dag van de operatie: vertrouwen, voorbereiding en loslaten verscheen eerst op Marian Koster.

Dit kwam goed uit want ik had ’tussendoor nog even’ een colonoscopy. Gek genoeg, ik was hier een groot deel van mijn leven super angstig voor. Ik kan je zeggen dat ik nu een aantal maanden later, niet (of veel minder) bang meer ben voor veel onderzoeken. Toch een voordeel, maar ik moet eerlijk zeggen, dat ik voor de bestraling nog wel zenuwen voel. In deze blog blik ik terug maar op het moment van schrijven, sta ik dus vlak voor de bestralingservaring. De schoonmaakdienst noem ik het maar, die komt nadat de onuitgenodigde gast is vertrokken. Ik vertel hier meer over later.

De colonoscopy, die viel dus reuze mee. Op de poliep na (die goedaardig was na onderzoek) zag alles er goed uit. Best fijn om te horen, ooit ging het minder goed met mijn darmen, maar ik heb daar veel aan gedaan. Dus een goed feedback. Nu dit ook achter de rug was, werd het tijd voor Amsterdam.

Het Antonie van Leeuwenhoek ziekenhuis (AvL afgekort) was een zeer bijzondere ervaring. Alleen de binnenkomst al, een mooie grote hal vol met licht, planten en zithoeken. Ze zijn goed ingericht op second opinions, dat doen ze in 1 dag. Alle onderzoeken van het plaatselijk ziekenhuis worden meegenomen, eventueel wat extra onderzoek, een heel team wat zich erover buigt en ’s middags krijg je een gesprek met advies. Ik moest er al vroeg zijn, dus heb ik samen met mijn vriend overnacht in het Gasthuis wat ernaast staat, erg fijn en een warm ontvangst gekregen.

Ik meld me ’s morgenvroeg bij de balie op de afdeling borstkanker, ik word ingecheckt en krijg een gesprek met een medisch specialist. Al direct valt op hoe vriendelijk en persoonlijk je behandelt wordt, je merkt het ook in de sfeer. Wat bijzonder is, er zijn veel patiënten in het ziekenhuis en je weet iedereen heeft kanker, maar er heerst geen nare sfeer. Het voelt er rustig. Het gesprek was bijzonder prettig, een enthousiaste vrouw met de boodschap ‘we gaan goed voor je zorgen’. Nou graag. Daarna door voor een echo, waarin nog heel precies alles wordt gemeten, echt heel uitgebreid tot in mijn oksel. Er wordt nog een weefselmonster genomen uit mijn oksel.

We hebben uitgebreid tijd voor een lunch en daarna terug voor een gesprek weer met dezelfde verpleegkundig specialiste. Het blijkt dat zij ook mijn contactpersoon is. Ze doet een voorstel voor een studie, ze is heel enthousiast. Een nieuwe studie die dit jaar is gestart en nu worden de eerste mensen ervoor gescreend, er moet nog gekeken worden of ik aan alle voorwaarden voldoe maar daar lijkt het wel op. De OPTImalstudie, deze volgt vrouwen met triple negatief borstkanker, 1 tumor kleiner dan 2 cm, oksel schoon, TIL’s-score 50 of meer (eigen afweercellen). Een groep vrouwen doet chemo, operatie, bestraling, de andere groep alleen operatie en bestraling, allemaal eigen keuze. Deze groepen worden 5 jaar gevolgd en deze studie schijnt best belangrijk te zijn.

Vaak wordt Triple Negatief gezien als een agressieve borstkanker, maar er schijnen toch meerdere varianten te zijn. En er zijn niet genoeg goede data om te zien hoe het zich ontwikkelt, of chemo bijvoorbeeld weggelaten kan worden. Ik wil graag hieraan meewerken, als dit meehelpt in positieve resultaten zodat meer vrouwen gerust de chemo weg kunnen laten. Ik denk dat er vaak toch voor de weg met chemo wordt gekozen, omdat het standaard protocol is en je ook denkt er valt niets te kiezen. Misschien is het vertrouwen of een ander diep gevoel van binnen, mijn redenatie is dat het ziekenhuis onderdeel is van mijn herstel maar niet het enige. Ik zet meer in om mezelf te helen en ik vertrouw in dit proces.

De dag erop had ik een afspraak met de oncoloog-internist, degene die de studie leidt. Ook heel enthousiast over de studie: ‘we gaan echt wat op de kaart zetten’, zegt ze. Ik voel me gemakkelijk tijdens het gesprek of meer op mijn gemak, het is altijd een beetje spannend. Ik merk het ook aan mijn vriend. Bijzonder is dat deze oncoloog mij vertelde dat in een studie met immunotherapie ze gemerkt hebben dat van de patiënten die stress ondervonden, de studie helemaal niet goed aansloeg, weinig tot geen resultaat. Dus ja, die stress he? Ik maak de aantekening dat ik daar op ga inzetten, stressvermindering. Naar het AvL gaan, vermindert ook mijn stress.

Ik besluit om mijn behandeling en operatie in het AvL te gaan doen, dit voelt goed. Ik word nog gebeld met de laatste uitslagen, die zijn van belang. Een paar dagen later belt mijn contactpersoon zeer enthousiast: ‘ik heb zo’n goed bericht voor je’ zegt ze supervrolijk. Uitslag van de echo blijkt oksel schoon en mijn TIL’s-score is 75. Wauw denk ik, bijzonder want ik heb dit getal meegenomen in mijn meditaties.

Volgend deel verder over de operatie tot en met nu.

het opschrijven van mijn ervaring is gelijk ook therapeutisch, daarom steeds een stukje. Ik journal ook veel en raad het je van harte aan om dit te doen. het verwerken van dit alles is superbelangrijk, zijn met jezelf ook. door te schrijven doe je beide. want ook al heb je alle steun om je heen; het is jouw reis, jouw leven, jouw beslissing.

Het bericht deel 5. AvL Amsterdam: een keerpunt in mijn borstkankertraject verscheen eerst op Marian Koster.

EFT (Emotional Freedom Technique)

Ooit volgde ik hierin een cursus, jaren geleden. Maar ik vond op YouTube een kanaal van Brad Yates, hij heeft korte video’s met diverse thema’s, je doet gewoon met hem mee. Zo makkelijk. Hiermee kwam ik door de eerste paniek, het maakte me rustig. Net als ademhalingsoefeningen, video’s toegestuurd door een vriendin. Dit werkt zo goed.

Mediteren

Mijn coach stuurde mij direct in het begin een email met allerlei tips, waarin ze schreef: kijk eens naar Joe Dispenza. Ja, tuurlijk, in alle hectiek denk ik daar helemaal niet meer aan, terwijl zijn boek in mijn kast staat en ik meditaties van hem op mijn mp3 speler heb staan. Zo’n 5 jaar geleden wilde ik daar ook mee aan de slag, maar mijn commitment was niet stevig genoeg, ik stopte al vrij snel. Ik vond dat zelf ook erg jammer, want wat hij doet vind ik zo fantastisch. Nu is er wel een nieuwe gelegenheid ontstaan om daar weer in te duiken. Het is van belang dat je de theorie snapt, want mediteren is een tool om daar te komen, de rust, je nieuwe zelf, de heling.

Het is een kwestie van blijven doen. Ik keek iedere dag naar de testimonials op zijn YouTube kanaal, luisterde naar alle podcasts waar hij te gast was en ging wandelen met zijn boek als luisterboek op mijn koptelefoon. En iedere dag een meditatie, lang of kort, ik heb het committent om iedere dag er minimaal 1 te doen. Ik begon op 12 februari, dus inmiddels mediteer ik al zo’n 3,5 maand. Wauw, daar ben ik best trots op. Het heeft tijd nodig, hoeveel weet ik niet, maar het brengt me al zoveel. Inzichten, rust, verwerking, vertrouwen en een koers naar heling. Ik kreeg al snel een innerlijk weten dat alles goed komt.

Let op je woorden

Ook al weet ik dat alles goedkomt, het is een intens proces. Alle emoties komen en gaan ook weer. Wat ik ook al snel besloot was dat ik me niet ga identificeren als een kankerpatiënt. De kanker was slechts een gast en is inmiddels vertrokken middels een operatie, de schoonmaakdienst (bestraling) gaat de kamer nog opruimen. Mijn woordgebruik is daarin erg belangrijk. Ik zeg dan ook niet ik heb (of had) kanker, maar een kanker ervaring of een kanker diagnose. Daarin zeg ik ook niet mijn diagnose, maar de diagnose. Ik ga daar zorgvuldig mee om, want woorden hebben kracht en nestelen zich in je hoofd.

Stress

Dat is een heftige, want dit is hetgeen wat het werkelijke proces is naar heling. Uit de stress en in vertrouwen leven. Stress is controle, analyseren, geen verandering willen, de lat hoog leggen, nadenken over je leed en wat je is aangedaan (continue). Vertrouwen is je krachtig voelen en ruimte innemen, willen veranderen, grenzen aangeven, vanuit je hart leven met dankbaarheid. Dat verander je niet in 1 dag, tenminste ik niet, daar moet flink in geoefend worden. Via meditatie en coaching vind ik hierin mijn weg, doorgaan en niet opgeven staat als een knipperende neon in mijn gedachten.

mijn heerlijke oliën

Laten we de essentiële oliën ook niet vergeten, ze speelden al een belangrijke rol in mijn leven en nu nog meer. Ik gebruik oliën die niet alleen maar lekker ruiken, maar ook een therapeutische waarde hebben, een helende waarde. Er zijn niet veel merken die dat hebben, een kleine 20% van wat er te koop is in de wereld is ook werkelijk helend.

Er zijn veel wetenschappelijke studies de helende eigenschappen van essentiële oliën, bijvoorbeeld Frankincense, Lavendel, Wilde Sinaasappel (limoneen) en Kurkuma. Die neem ik allemaal, naast een paar goede supplementen. Op deze website vind je meer informatie over deze producten. Ik geniet ook van de geuren, dagelijks staat de diffuser aan en ik kies iedere keer de geur die past bij hoe ik me voel (of wil voelen).

bewegen

Een goede conditie werkt mee aan goed herstel en het doorstaan van behandelingen. Het is ook een mentale booster. Ik ben gaan wandelen en doe thuis ook wat yoga oefeningen. Ik zorg dat ik iedere dag iets actiefs doe, tuinieren, een eind fietsen, boodschappen doen, het geeft me ook een goed gevoel. Dit is iets wat ze in het ziekenhuis ook aanbevelen trouwens.

ademhaling

Alles werkt beter met goed ademhaling. Vermindert stress, mediaties gaan beter, je neemt beter voedingsstoffen op. Het is een positieve katalysator. Een simpele box-breathing is al goed: 4 tellen inademen, 4 tellen vasthouden, 4 tellen uitademen, 4 tellen vasthouden, repeat. Van die kleine ademhalingsblokjes inbouwen, een paar minuten is genoeg, gedurende je dag maken een wereld van verschil. Zoek op YouTube fijne oefeningen of ga naar een ademcoach.

doe dingen die waardevol zijn voor jou

Ik merkte dat ik nog meer ging genieten en ook verlangen naar de dingen die ik waardevol vind. Momenten met mijn vriend, leuke dingen doen met mijn zoon, lekker kletsen met een vriendin, werken in mijn moestuin. Ik doe het nu met meer aandacht en meer dankbaarheid. Ik zorg ook dat ik er tijd voor maak. Hoewel er een kanker ervaring gaande is en er ziekenhuisafspraken zijn, hoeft niet elke uur van mijn dag in het teken te staan van kanker of hoe het met mij gaat. Nee graag ook ruimte en tijd voor andere dingen. Maak tijd om te genieten.

In de volgende blog vertel ik verder over hoe het ging in het Antonie van Leeuwenhoek ziekenhuis in Amsterdam. Een hele nieuwe ervaring.

het opschrijven van mijn ervaring is gelijk ook therapeutisch, daarom steeds een stukje. Ik journal ook veel en raad het je van harte aan om dit te doen. het verwerken van dit alles is superbelangrijk, zijn met jezelf ook. door te schrijven doe je beide. want ook al heb je alle steun om je heen; het is jouw reis, jouw leven, jouw beslissing.

Het bericht deel 4. Actief bijdragen aan je herstel: mijn aanpak van binnenuit verscheen eerst op Marian Koster.

Die vrijdag, waarin ik ’s avonds zo’n ongelofelijke NEE voelde. Nee op chemo en nee op de snelheid, nee op de manier hoe ik me voelde tijdens de afspraken, nee op de manier waarop ik behandeld werd. Ik werd niet slecht behandeld, maar wel onpersoonlijk. De professionele afstand was voelbaar en dat werkt bij mij niet echt goed, de informatie was vooral technisch. De agenda voor de week erop werd al volgeboekt, Een echo waarop een ‘zaadje’ zou worden ingeplant bij de tumor, een rondleiding op de chemo-afdeling. Ach en ja, tijdens de PET scan werd nog iets anders gevonden, een poliep in mijn darmen, dus een colonoscopy werd ook ingepland.

Na die vrijdag, een weekend om weer eens na te denken. In dat weekend had ik mijn eerste coachingssessie en ik belde met een collega/vriendin, zij komt uit de zorg, en ik had een sterk gevoel om haar te bellen. Wat ik als eerste al leerde in de coaching en wat nog steeds bovenaan mijn lijstje staat is: ik heb de regie en ik neem de tijd. Vanaf het moment dat ik dat ging doen, bewust, voelde ik me een stuk rustiger. Iets waar ik ook achter sta en nu kan ik dat op dit moment (maanden later) beter verwoorden, kies met vertrouwen jouw behandelingstraject. Kies waar jij achter staat, alleen jij kan jouw traject bepalen. Hoeveel reguliere zorg, alternatieve zorg, supplementen, dieet noem het maar op, maak jouw pakketje met aandacht. Neem de tijd, voel wat goed voelt, zoek uit wat je niet snapt en stel heel veel vragen.

Wat voor mij een nee is, is voor jou misschien een ja. Je merkt dat in mijn verhaal ik al richting nee ga voor chemo, dat kan voor jou anders zijn. Leidend is het vertrouwen dat jij hebt, een behandeling welke dan ook werkt beter met vertrouwen. Omgekeerd ook, een behandeling werkt niet of veel minder zonder het vertrouwen (nog slechter met stress). Hier kom ik nog op terug.

Zondags had ik het besloten, het komt waarschijnlijk heel daadkrachtig over en eigenlijk is dat het ook wel, maar wat ik wil zeggen: het komt me niet aanwaaien. Ik moet door lagen heen, emotioneel. Gelukkig heb ik veel mensen, in die kleine kring om me heen die op eenzelfde manier in het leven staan. Dus ik kan praten en zo beter door mijn emoties heen en naar mijn gevoel. Ik belde zondags met die collega/vriendin en zij zei tegen mij: waarom ga je niet voor een second opinion naar het Antonie van Leeuwenhoek ziekenhuis (AvL noem ik het hierna). Een gesprek 1-2 dagen later met mijn zus, vertelde zij mij dat ook. Als iets dan ook 2 keer genoemd wordt. Toen herinnerde ik mij dat de oncoloog het had over een studie in Amsterdam. Ok, een nieuwe weg wordt geopend. Ik ga maandag bellen en dan cancel ik alle afspraken en vraag een doorverwijzing. Boem, besluit genomen.

Ik bel maandags met het ziekenhuis, een verpleegkundige van de mammapoli geloof ik (regelmatig word ik zo vaak doorverbonden het is me onduidelijk wie ik waarvoor moet bellen). Ik merk dat het lastig is, dingen terugdraaien. Ik wilde ook een nieuwe afspraak met de oncoloog, nou dat kon toch zomaar niet, ze heeft het druk enz. Ja, maar ik wil geen chemo. De echo afzeggen, dat kunnen ‘we’ niet zomaar doen, dat moest toch eerst een akkoord op komen van de arts. Dat was een heel bizar telefoongesprek. Ik dacht, ook al blijft die afspraak staan, ik kom niet. Uiteindelijk kreeg ik een telefonisch consult ingepland een dag later met de oncoloog. Tien minuten, kreeg ik, dus ik had alles opgeschreven, wat ik wil en niet wil. Op het moment van het gesprek, pakte ik mijn blaadje en las het achter elkaar op. De oncoloog was vriendelijk en zei dat ze een doorverwijzing naar het AvL ging regelen en de resterende afspraken werden afgezegd. Top.

Deze kanker ervaring kreeg een andere wending. Ondertussen regelde ik ook andere zaken, supplementen, en wat ik zelf kon doen; wandelen, mediteren (powerhouse) en EFT. Meer hierover in deel 4.

het opschrijven van mijn ervaring is gelijk ook therapeutisch, daarom steeds een stukje. Ik journal ook veel en raad het je van harte aan om dit te doen. het verwerken van dit alles is superbelangrijk, zijn met jezelf ook. door te schrijven doe je beide. want ook al heb je alle steun om je heen; het is jouw reis, jouw leven, jouw beslissing.

Het bericht deel 3. Zelf de regie nemen na een kankerdiagnose verscheen eerst op Marian Koster.

Innerlijk werk is niet vreemd voor mij, ik hoor zelf beroepsmatig in die wereld en ben ook altijd met van alles bezig geweest en ik vind het leuk van alles uit te proberen. Ik heb een open en nieuwsgierige mind. Dus die beslissing was snel gemaakt, maar ook vanuit mijn hart en ziel. Daar zit je manifesterende kracht. Maar wie en waar ik dat kon vinden wist ik nog niet.

Ik belde dat weekend 2 vriendinnen. Ik wilde het klein houden, alles was al zo overweldigend. Ik ben de volgorde vergeten wie ik het eerst belde, maar 1 vriendin had direct al een aanbeveling voor me. Iemand die ze persoonlijk kende, een coach die ook kanker heeft gehad en nu mensen helpt in het emotionele en bewustzijnsproces. Ik zocht haar op op internet en het sprak me gelijk aan. Ik keek wat ze aanbood, diverse pakketten en sessies. Met kanker is die beslissing snel gemaakt, voor mij althans, ik kies het grootste pakket. Ik voelde die heb ik nodig en ik gun mezelf het beste (ook al was het een flinke hap uit mijn spaargeld). Zonder die noodzaak had ik dit nooit gedaan, mezelf het beste gegund, bijzonder om bij stil te staan.

Maandagochtend had ik al een telefonisch intake gesprek met Monique ten Brink, nog voor de afspraak ’s middags in het ziekenhuis. We hadden een goede klik, en ik dacht dit heb ik alvast goed gemanifesteerd. Het gaf me een rustig gevoel, ik voelde het in heel mijn lijf: dit was heel belangrijk dat ik dit geregeld heb. Het ziekenhuis is er goed in om direct en snel in te grijpen, maar daarna dan… dus de coaching is een investering voor de lange termijn. Hoe is het bij mij van binnen, wat kan en mag daar nog geheeld worden.

Toen volgde de afspraak ’s middags op het ziekenhuis. Het hele ritueel van in het ziekenhuis lopen, naar de mammapoli, daar in de wachtruimte zitten. Wachten… dat is iets wat je in het begin veel moet doen. Dan zit je daar met een chirurg tegenover je en een verpleegkundige, mijn vriend en ik met mijn al mijn zenuwen die door mijn lijf gierden. De kanker werd benoemd als triple negatief (3x niets noem ik het), en is een gemene variant want ‘we’ kunnen niet zoveel inzetten voor ‘de strijd’.

Dan volgen alle onderzoeken, in rap tempo. In 1 week tijd krijg ik een 2e biopt want ze vonden in dezelfde borst nog kalkspatjes (wat dat moge zijn), een MRI en een PET scan. Nog nooit had ik dit soort onderzoeken gehad en daar houdt het ziekenhuis weinig rekening mee, je krijgt een datum, tijdstip en route. Ja je krijgt online folders, dat wel, maar op een of andere manier helpt dat niet. Dus ik ging op Youtube filmpjes kijken van MRI en PET om zo mezelf alvast voor te bereiden. In die week leefde ik van afspraak naar afspraak.

Ondertussen ging ik het ook maar aan, om mijn zus en ouders in te lichten (daar heb ik echt van wakker gelegen), als ook nog 2 andere mensen in mijn nabije kring. Verder niet, ik hield het nog steeds heel klein. Al snel volgde de uitslag, die was eigenlijk heel goed, maar dat gevoel kreeg ik niet van de chirurg. Ditmaal een andere chirurg, hij bracht het met minder gevoel (dat doet toch wat met je). Alle scans lieten zien dat er verder niets te zien was, het was dus 1 tumor van ongeveer 1,5 cm. Stadium 1 noemen ze dat. Nou gelukkig denk je dan.

Nee, standaard procedure is chemo. Wat! Shit! Dit om te kijken hoe de tumor reageert (achteraf vind ik dat zo’n raar iets), dan weten of het reageert op chemo en die kennis nemen we dan mee in het traject. Oh?! Dan pas een operatie en ja triple negatief is zeer agressief. Dus ik krijg een afspraak met een oncoloog, voor een paar dagen later. Ja het gaat supersnel. De oncoloog is wat vriendelijker, niettemin is de boodschap ontzettend heftig. Ik krijg de allerzwaarste chemo die er is, tot wel 20 kuren van diverse combi’s. Ze schrijft het allemaal op, heel technisch, ik neem deze info helemaal niet meer op. Mijn hoofd gonst, ze praat nog over een studie of ik interesse heb. Nee zeg ik, het kan er niet meer bij.

Ik ga verdoofd naar huis, Ik probeer mezelf ertoe te bewegen om het te accepteren. Op het moment dat mijn vriend naar zijn huis gaat en ik alleen ben, schreeuwt mijn hele wezen: NEEEEEEEEEE!

het opschrijven van mijn ervaring is gelijk ook therapeutisch, daarom steeds een stukje. Ik journal ook veel en raad het je van harte aan om dit te doen. het verwerken van dit alles is superbelangrijk, zijn met jezelf ook. door te schrijven doe je beide. want ook al heb je alle steun om je heen; het is jouw reis, jouw leven, jouw beslissing.

Het bericht deel 2. Onderzoek na de diagnose: wat moed écht betekent verscheen eerst op Marian Koster.

Momenteel bevind ik me 5 weken na mijn operatie, de verwijdering van de tumor en afwachtend op een gesprek met de radiotherapeut over 2 weken. Dus ik heb even 2 weken voor mezelf, zonder ziekenhuis afspraken. Heerlijk.

Ik ga eerst eens terug naar het begin, nog geen 4 maanden geleden, op het moment van schrijven. Ik ontdekte half januari 2025 een knobbel bovenin mijn rechterborst, duidelijk voelbaar. Ik stond onder de douche en ineens ‘poef’ was het er. Ik heb nog even een paar dagen gedacht en gevoeld, wat ga ik doen? Ik voelde me heel ongerust, direct al, dus toch maar een afspraak met de huisarts. Daar kreeg ik een doorverwijzing voor een mammografie in het ziekenhuis.

Even wat info tussendoor. Ik was net verhuisd, 6 januari na een ruime maand iedere dag klussen, dacht ik op 6 januari, nu ga ik lekker bijkomen in mijn nieuwe huisje. Ook mijn verjaardag en die van mijn zoon eind januari, voelden voor mij eventjes anders dan vorige jaren. Ik had ook een aantal jaren achter de rug met veel stress: menopauze, implantaten in mijn gebit en een verkeersongeluk. Ik besloot weer een eigen plek te zoeken met mijn zoon, want samenwonen ging toch minder goed dan verwacht. Dus je snapt, ik snakte naar de rust, maar ja die kwam dus niet.

Dat was de start van de lopende band waar je voelt waar je op wordt gezet. Een mammografie (onprettig, maar goed het duurt kort dus even doorbijten maar), daarna een echo met een directe beslissing tot het nemen van een biopt. Fysiek was het allemaal te doen, maar jeetje mijn zenuwen gierden door mijn lijf en mijn hoofd ging alleen maar, wat als, wat als…

Ik ging alleen naar die afspraak, geen goed idee eigenlijk. Mentale ondersteuning begint hier al en is best belangrijk. En continue hoor ik, bij de huisarts en bij de echo: “het is vaker niets dan iets”. En daar moet je het mee doen. Ik krijg de uitslag telefonisch 2 dagen later op 7 februari ’s middags. Het is niet goed zei de chirurg, ik begin direct te huilen. Ze geeft me een afspraak voor maandag op het ziekenhuis. Ik bel direct mijn vriend en begin hysterisch te huilen.

het opschrijven van mijn ervaring is gelijk ook therapeutisch, daarom steeds een stukje. Ik journal ook veel en raad het je van harte aan om dit te doen. het verwerken van dit alles is superbelangrijk, zijn met jezelf ook. door te schrijven doe je beide. want ook al heb je alle steun om je heen; het is jouw reis, jouw leven, jouw beslissing.

Het bericht deel 1. Gediagnosticeerd met borstkanker, de eerste paniek en chaos verscheen eerst op Marian Koster.

Dit recept is een must voor de cacao junkie, die toch ook voor gezond wil gaan. Rauwe cacao is een superfood met veel goede stofjes. Ik maak deze balletjes met cacaoboter en cacaopasta, zo heb je niet het gevoel dat je in een zachte dadel hapt maar een stevig stukje chocola hebt. Een lekker bite en zonder toegevoegde suiker, de dadel zorgt voor genoeg zoet.

Wanneer je het recept vaker maakt dan ga je je eigen balans vinden in hoe zoet (meer dadels) of minder zoet (meer rauwe cacao) je het wilt. Er valt ook veel toe te voegen aan de energieballetjes, aan superfoods en smaak (door essentiële oliën). Uiteindelijk creëer je je eigen recept. Ik geef je de basis, hoe ik het maak, maar voel je vrij om het totaal te veranderen.

Wat heb je nodig om gezonde cacao – dadel – superfood energie balletjes te maken

Ingrediënten

• 10 bio Medjoul dadels (AH)
• 5 Cacaoboter pastilles (1 pastille is 2 gram) (Pit&Pit)
• 5 Cacao paste pastilles (1 pastille is 2 gram) (Pit&Pit)
• 1/4 cup Kokosrasp (Ekoplaza)
• 1 eetlepel cashew pasta (AH)
• Andere superfoods: 1 theelepel maca poeder, 1/2 theelepel chaga poeder, 1 theelepel ashwagandha poeder (Pit&Pit)
• Essentiele olien: Wild Orange 5, Vanille 3, Cinnamon 1 (doTERRA)
• Rol de balletjes door een poeder voor een truffeleffect, bijv: cacaopoeder (met kaneel of maca), kokosrasp, amandelmeel of een mengsel hiervan

Een keukenmachine is superhandig als je die hebt, maar zachte dadels kun je fijnprakken met een vork.

bereiding

Smelt de cacao paste en boter pastilles op een lage temperatuur of au bain Marie. Pak de keukenmachine en doe er allereerst de dadels in, gehalveerd en ontpit. Doe daarop de andere ingrediënten: kokosrasp, cashew pasta en superfoods. Doe de essentiële olien op een lepel en roer het daarna door de gesmolten pastilles. Giet het mengsel in de keukenmachine.

Nu kun je alles mixen. Het duurt niet lang voordat je een “deeg” hebt. Zet alvast een schaaltje met cacaopoeder (of mengsel naar keuze) klaar en een schaaltje of schotel waarop de balletjes in de koelkast gaan. Dan is het balletjes draaien, niet te klein en ook niet te groot. Doe ze per twee of drie in het schaaltje met poeder, keer een paar keer om met een lepel en leg op het schoteltje.

Genoeg voor 15 balletjes (eigenlijk 16 maar een is er spoorloos verdwenen, oooh).

Variaties

Er zijn talloze variaties mogelijk op dit recept. Wil je kokosolie gebruiken, doe dan ook wat cacaopoeder door het mengsel voor de chocoladesmaak. De superfoods kun je weglaten of vervangen door andere, wees je bewust van de smaak van de superfoods. Ook de smaak kun je variëren door andere essentiële oliën te kiezen. Combinaties met diverse citrusoliën, gember, kurkuma, kardemom, pepermunt enz.

Superfood voordelen

Maca is een wortel uit Peru gemalen tot een poeder, vol met micronutriënten en antioxidanten. Wordt ingezet bij hormonale onbalans, en om energie en humeur een positieve boost te geven. Geeft een “caramelachtige” smaak.
Chaga is een paddenstoel die op berkenbomen groeit, gemalen tot poeder. Wordt vaak in paddestoelen koffie gebruikt. Zeer hoog in antioxidanten en wordt o.a. ingezet bij vermoeidheid. Geeft een “koffieachtige” smaak.
Ashwagandha is een kruid veel gebruikt in Ayurveda. Gemalen tot poeder en vol met antioxidanten. Wordt veel ingezet voor negatieve effecten van stress, zoals vermoeidheid. Dit ingredient vind je ook terug in de Mito2Max een supplement van doTERRA om je energie te boosten op een natuurlijke manier. Heeft geen overheersende smaak.
Cacao, rauwe cacao is een superfood bij uitstek. Werd al gebruikt door de Maya’s. Komt van de cacaoboon en wordt geperst tot blok. De cacaopoeder is ontdaan van de cacaoboter. Bevat antioxidanten, polyfenolen en magnesium. Geeft een positieve boost aan energie en humeur. Bij uitstek een comfortfood voor velen. Heeft een bittere smaak.

Het bericht Gezonde cacao – dadel – superfood energie balletjes verscheen eerst op Marian Koster.